به یاد آقا سهیل عزیز
دیدم آقا سهیل عزیز خیلی نسبت به حافظکده و دوستانشون کم لطف شدن، به یاد ایشون شعر زیبایی از حافظ رو براتون می نویسم :
من ار چه در نظر يار خاكسار شدم
رقيب نيز چنين محترم نخواهد ماند
چو پرده دار به شمشير مى زند همه را
كسى مقيم حريم حرم نخواهد ماند
چه جاى شكر و شكايت ز نقش نيك و بدست
چو بر صحيفه ی هستى رقم نخواهد ماند
سرود مجلس جمشيد گفته اند اين بود
كه جام باده بياور كه جم نخواهد ماند
توانگرا دل درويش خود به دست آور
كه مخزن زر و گنج درم نخواهد ماند
برين رواق زبرجد نوشته اند به زر
كه جز نكوئى اهل كرم نخواهد ماند
غنيمتى شمر اى شمع وصل پروانه
كه اين معامله تا صبحدم نخواهد ماند
ز مهربانى جانان طمع مبر حافظ
كه نقش جور و نشان ستم نخواهد ماند
يك چــــای داغ لب سوز، با قند سركشيدن
عالی است با مكافات فوق ليسانس گشتن
وانگه سماق هــــــا را با دوستـــــان مكيدن
پز می دهی كه بازار، از جنس هست لبريز
كـــو پول و كــــو درآمد، كــــــو قدرت خريدن
مــــا روز و شب به ناچار، شب كار و روز كاريم
امـــــا هميشه لنگيم بـــــــا اين همه دويدن
اي بخــت لامروّت، تــــــــو معـــرفـــت نداری
حدّ و حســــــــــــاب دارد خوابيدن و كپيدن!
روزي سه چــــار ساعت، ما و صف اتوبوس
اما شمــــــا و هـــــــر روز ، در بنزها لميدن
تو كاهی اي درآمد! خرج است همچنان كوه
داری عجــــــب تخصص در كـــــــــار ورپريدن
وقتی كه نيست پارتی، قارداش نتيجه يوخدور-
در جستجـــــوي كاری هی گيوه ور كشيدن
پيش رئيس رفتن ســــــــودی جـــز اين ندارد
حـــــرف حســــــاب گفتن، پرت و پلا شنيدن
دقت کردین که قشنگ ترین و عزیز ترین چیزای دنیا همیشه یکین ؟
ماه یکیه … خورشید یکیه … زمین یکیه … خدا یکیه … مادر یکیه … پدر یکیه …
منم یکی هستم ! 
